
'En bizar maar waar: met het lezen van de literatuur verdween mijn fysieke pijn al geleidelijk.'

'Afgelopen week heb ik voor het eerst in bijna 10 jaar 5 km zonder pijn of terugslag hard gelopen.'

'En de pijn... die is weg. Rins heeft mij geleerd dat ik het in mij heb om mijn eigen heler te zijn.'
Waarschijnlijk heb je last van aanhoudende pijnklachten. En ondanks alle therapie heb je op zijn best een tijdelijke verlichting gehad.
Je hoofd staat nooit stil. Perfectionisme, controle drang en vooral goed willen doen voor een ander is herkenbaar. Depressie, burn out en angst liggen op de loer.
Ik ben het niet waard. Ik doe er niet toe. Ik word niet gezien, niet serieus genomen. Je doet zo je best, maar voelt je uiteindelijk eenzaam en alleen.
Toen ik nog als fysiotherapeut werkte zag ik mensen van alles proberen: specialistische fysiotherapie, operaties, oefeningen, injecties en nog veel meer.
Soms werkte het even, maar zelden blijvend.
Door op onderzoek uit te gaan via verschillende cursussen, opleidingen, documentaires en heel veel literatuur bleek dat emoties een hele grote rol spelen in het aanhouden van lichamelijke klachten, mentale problemen en normgedrag, zoals pleasen en perfectionisme.
Jouw klacht is net als het blad van onkruid. Knip de blaadjes weg en er groeit wel weer iets nieuws. Dus behandel jouw pijn en deze kan terugkomen. En dat hoeft niet op dezelfde plek te zijn of in dezelfde vorm. Trek je de wortel eruit, dan groeit er ook geen blad meer. Deze wortel kan een onbewust onderdrukte emotie zijn.
Ik help je bij het onderzoeken van jouw emoties en leer je om deze te doorvoelen en los te laten, zodat jouw klacht kan verdwijnen.

Door het verliezen van een zoon heb ik zelf de hardheid en pijn van emoties ervaren. De eenzaamheid, de boosheid, het ´laat allemaal maar.´ Ik begrijp het maar al te goed als iemand die gevoelens niet toe wil laten of niet weet hoe.
En toch nodig ik je uit om akkoord te worden met de emoties die je voelt. Want als je deze los weet te laten, dan kan jouw lijf ontspannen, word je hoofd rustiger en kun je ervoor kiezen om te doen wat jij wil in plaats van hollen voor anderen. Vanuit vertrouwen in plaats van angst.
De zoektocht naar een oplossing voor jouw probleem is vaak al zo eenzaam waarbij je je niet gehoord voelt. Misschien ben je opgevoed met schouder eronder en door, waardoor hulp vragen lastig voor je kan zijn. Het stellen van een hulpvraag en het toelaten hiervan kan al wiebelig maken. Doe je dit wel, dan kan het verbindend werken op een manier die je niet voor mogelijk kon houden.
Ik reik je mijn hand, het is aan jou om deze aan te nemen, zodat we er samen een mooie tijd van kunnen maken.


Stap 1 is dat ik jou dien te ontmoeten waar jij staat. Daar is een adviesgesprek voor nodig om in te kunnen schatten of ik jou wel goed kan helpen. Je hebt immers al zoveel hulpverleners gezien. Misschien zijn er zelfs beloftes gedaan. En dan zou dit nu ineens wel werken? Ik begrijp je scepsis.
Merken we dat er een match is tijdens het adviesgesprek, dan zal ik een voorstel doen wat past bij jouw situatie.
Hieronder enkele opties:
👉🏼 Een online programma voor diegene die zelfstandig aan het werk willen en kunnen
👉🏼 Losse sessies voor diegene die al voldoende kennis en vaardigheden in huis hebben
👉🏼 Een combinatie van een aantal sessies inclusief toegang tot een online leeromgeving met o.a. video-, audiomateriaal en schrijfopdrachten


Voor mij als beta-man echt een eye-openener dat mijn klachten een symptoom zijn van emoties die rond blijven spoken en er geen fysiek probleem is.
Al met al had ik dit jaren eerder moeten doen!

Vage klachten als rug- en hoofdpijn zijn te beïnvloeden en na het traject heb ik er bijna geen last meer van. En als dat wel is, dan kan ik er zelf iets aan doen dankzij de technieken die Rins me heeft geleerd. Aan te raden voor iedereen die denkt dat je maar moet leren leven met je klachten.

En nu 5 weken later hebben jij en je programma zich dubbel en dwars bewezen en zet ik vol vertrouwen de volgende stap, omdat ik harde resultaten zie, meer en breder dan ik ooit had durven hopen.

Copyright © . 2025 Rins Sparnaaij